De Colombiaanse Didier Montalvo was altijd een buitenstaander.
Zijn leeftijdsgenoten wilden niet met hem spelen en noemden hem de “schildpadjongen”.
En dat kwam niet door zijn traagheid.
Het kwam doordat hij een enorme gezwel op zijn rug had dat leek op het schild van een schildpad.
Maar na jaren van strijd onderging hij een operatie, en zo ziet hij er nu uit.
Het begon allemaal met kleine gepigmenteerde vlekken die in zijn kindertijd verschenen.
Op zesjarige leeftijd begonnen de vlekken te veranderen in een vreemd gezwel, en al snel groeide het aanzienlijk, zodat het 40% van zijn lichaam bedekte.
Naarmate het gezwel verder groeide, begon Didier moeite te krijgen met bewegen.
Het gezwel beperkte niet alleen zijn bewegingen, maar voegde ook extra gewicht toe, waardoor gewone lichamelijke activiteiten moeilijk werden.
Toen Didiers moeder, Luz, eindelijk medische hulp zocht, was de diagnose ernstig: Didier had een aangeboren melanocytische naevus — een zeldzame genetische aandoening die slechts 1% van de wereldbevolking treft.
Artsen waarschuwden dat de tumor zonder operatie kwaadaardig kon worden.
Toch waren de kosten van de operatie onbetaalbaar voor het gezin, en lange tijd konden zij zich de noodzakelijke behandeling niet veroorloven.
Naast de medische problemen kreeg Didier ook te maken met harde discriminatie van zijn leeftijdsgenoten en zelfs van volwassenen.
Hij werd uitgelachen, gemeden en soms zelfs met stenen bekogeld.
Mensen in zijn dorp geloofden dat zijn uiterlijk het gevolg was van kwade krachten en gaven zijn moeder de schuld omdat zij hem tijdens volle maan zou hebben verwekt.
Daardoor werd Didier een volledige buitenstaander, en zelfs een verhuizing naar een ander dorp veranderde niets aan de situatie.
Alles veranderde in 2012, toen de bekende Britse chirurg Neil Bulstrode hoorde over Didiers probleem.
Hij besloot gratis te helpen en reisde naar Colombia om de operatie uit te voeren.
De artsen verwijderden de gezwellen met succes, en Didiers leven veranderde drastisch.
Nu kan hij een normaal leven leiden, en de mensen uit zijn dorp accepteerden hem uiteindelijk, toen zij de verbeteringen zagen, zodat hij naar school kon gaan en met andere kinderen kon omgaan.
Het verhaal van Didier is een voorbeeld van hoe iemand zelfs de zwaarste obstakels kan overwinnen en zijn menselijke waardigheid kan terugwinnen.
