Artiom, ben je helemaal gek? Je bent 22 jaar, wat voor bruiloft?
Vladimir Timofeevitsj liep door de kamer, hield zijn hoofd vast en zuchtte af en toe.
Zijn zoon Artiom stond apart, tegen de muur.
De jongeman had net zijn plannen met zijn vader gedeeld en bleef vastberaden, zonder de intentie om toe te geven aan zijn overtuigingen.
Laat het gaan, vergeet haar, ze komt van het platteland, we zullen een normale bruid voor je vinden, een meisje uit jouw klasse.
En trouwens, waarom zou je nu trouwen?
Wacht ten minste tot je dertig bent, je hebt je hele leven nog voor je, je bent net afgestudeerd aan de universiteit, je moet aan je carrière denken.
— Vader, maar Angela is zwanger, — betoogde zijn zoon.
Vladimir Timofeevitsj stopte en keek zijn zoon recht aan.
Hij was nog maar een kind, mager als een puber, met blond haar en een snor die net begon te groeien.
En hij durft ruzie te maken met zijn vader?
Nou, geef hem geld en laat hem doen wat hij wil.
Alhoewel hier geen geld voor nodig is, laat hem zijn eigen problemen oplossen.
En we hebben genoeg geld en contacten zodat zij ons geen last kan bezorgen.
— Maar ze krijgt drieling, — gaf Artiom niet op.
Drie kinderen tegelijk, hoe gaat ze dat alleen doen, en dan ook nog op het platteland?
De luide uitroepen van Vladimir Timofeevitsj deden bijna de ramen trillen, en zijn stem weerklonk in het hoge plafond van de kamer.
Het is onze zaak niet, ik heb geen kleinkinderen nodig uit een kolchoz.
Kijk naar jezelf, jong, slim, knap, je hebt je hele leven nog voor je.
Je zult honderden meisjes zoals haar hebben, en ze zullen zich op je storten…
Als je het verhaal leuk vond, vergeet het dan niet te delen met je vrienden!
Samen kunnen we de emotie en inspiratie voortzetten.
