Een bloedblaar kan er beangstigend uitzien: een donkerrode, bordeauxrode of bijna paarse zwelling onder de huid, die soms onverwacht verschijnt.
Meestal vormt zo’n probleem geen ernstig gevaar, maar het kan pijn en ongemak veroorzaken en in sommige gevallen erop wijzen dat er iets niet helemaal normaal in het lichaam gebeurt.
Het is belangrijk om te begrijpen waarom bloedblaren ontstaan, hoe u ze goed moet verzorgen en wanneer het beter is om een arts te raadplegen.
Een bloedblaar ontstaat wanneer kleine bloedvaten onder de huid beschadigd raken, terwijl de bovenste huidlaag intact blijft.
Het bloed hoopt zich op onder het huidoppervlak en vormt een klein, bol blaasje dat met vocht is gevuld.
In tegenstelling tot een gewone doorzichtige blaar ziet een bloedblaar er veel donkerder uit.
Hij kan rood, bordeauxrood, paars of zelfs bijna zwart zijn.
Meestal verschijnen zulke blaren op de vingers, handpalmen, voeten, tenen en soms ook in de mond — op de wangen, tong of het tandvlees.
De oorzaak is meestal wrijving, druk, een klap, per ongeluk bijten of te strakke schoenen.
Soms ontstaat een bloedblaar nadat de huid sterk is afgekneld of samengedrukt.
Gewoonlijk merkt iemand een klein bolletje onder de huid op, pijn bij druk, een gevoel van spanning en soms een lichte zwelling eromheen.
In de meeste gevallen verdwijnt een bloedblaar vanzelf binnen één of twee weken.
De meest voorkomende fout is proberen hem door te prikken.
Dat moet u niet doen.
De huid boven de blaar beschermt het wondje tegen microben en infectie.
Als u de blaar doorprikt, kunnen bacteriën naar binnen komen en wordt de genezing langer en pijnlijker.
Als de blaar vanzelf is opengegaan, moet de plek voorzichtig worden gewassen met water en zeep.
Daarna kunt u de huid behandelen met een antiseptisch middel en afdekken met een steriel verband.
Het is belangrijk om deze plek schoon en droog te houden.
Als de bloedblaar op de voet of hand is ontstaan, probeer dan druk en wrijving te verminderen.
U kunt tien tot vijftien minuten een koud kompres aanbrengen om zwelling en pijn te verminderen.
Gebruik geen agressieve huismiddeltjes, alcohol, zuren of irriterende zalven als dat niet nodig is.
Zulke methoden kunnen de toestand van de huid alleen maar verergeren.
Als de blaar zich in de mond bevindt, geneest hij meestal sneller, maar hij kan het eten en praten bemoeilijken.
In dat geval kunt u de mond spoelen met warm zout water.
Tijdens de genezing is het beter om heet, pittig, hard en zuur voedsel te vermijden.
Als zulke blaren in de mond vaak en zonder duidelijke reden verschijnen, is het beter om met een tandarts of arts te praten.
Medische hulp is nodig als de blaar snel groter wordt, erg pijnlijk is of langer dan twee weken niet verdwijnt.
Ook roodheid, warmte rond de huid, pus, een onaangename geur, hoge koorts of toenemende pijn zijn waarschuwingssignalen.
Vooral mensen met diabetes, een slechte bloedsomloop, stollingsstoornissen of een verzwakt immuunsysteem moeten extra oplettend zijn.
Als bloedblaren steeds opnieuw verschijnen zonder verwonding, is dat ook een reden om onderzoek te laten doen.
In zeldzame gevallen kunnen zulke symptomen verband houden met interne stoornissen die de aandacht van een specialist vereisen.
Meestal is een bloedblaar een kleine huidverwonding die wordt veroorzaakt door druk of wrijving.
Hij kan er onaangenaam uitzien, maar verdwijnt meestal vanzelf en vereist geen ingewikkelde behandeling.
Het belangrijkste is om hem niet door te prikken, de beschadigde plek te beschermen en te letten op tekenen van infectie.
Als u niet zeker weet waarom de bloedblaar is verschenen, of als hij lang niet geneest, is het beter om niet te gissen en een arts te raadplegen.
Soms kan zelfs een klein uiterlijk symptoom een aanwijzing zijn dat het lichaam hulp nodig heeft.
